RFID (ang. radio-frequency identification) to technologia identyfikacji radiowej, znana i rozwijana od ponad 50 lat i wykorzystywana do znakowania towarów oraz kontroli dostępu.

System RFID składa się z dwóch układów:

• czytnik – nadajnik, odbiornik i dekoder sygnału w jednym, zawierający moduł transmisji radiowej, antenę oraz układ sterowania
• znacznik – pasywny układ scalony z anteną, nie wymagający zasilania, który aktywuje się z chwilą umieszczenia go w strefie oddziaływania czytnika, odczytującego dane zapisane w znaczniku.

Z technologią RFID najczęściej mamy styczność w sklepach - najprostsze urządzenia tego typu to magnetyczne naklejki oraz klipsy zabezpieczające odzież. Bardziej rozbudowane znaczniki, zamiast tylko informować o swojej obecności, mogą zawierać różne dane, które są rozpoznawane po zbliżeniu do czytnika - na przykład kontrola dostępu w biurowcach lub zbliżeniowe karty płatnicze typu MasterCard PayPass i Visa payWave.

Sprzedawca uruchamia terminal wysyłający sygnał radiowy, który aktywuje znacznik w karcie kredytowej. Po zbliżeniu do czytnika karta wysyła dane właściciela potrzebne do autoryzacji płatności.

Twórcy popularnego amerykańskiego programu Pogromcy Mitów (ang. Myth Busters) chcieli poświęcić jeden z odcinków na przedstawienie w praktyce wszystkich zalet i wad oraz faktycznych zagrożeń wynikających z zastosowania technologii RFID w kartach płatniczych.

Aby jak najlepiej zaplanować testy i uzyskać niezbędną wiedzę do nakręcenia programu, zgłosili się po pomoc do firmy Texas Instruments - jednej z największych firm informatycznych, produkującej części do terminali oraz chipy do kart płatniczych. W odpowiedzi, zamiast pomocy przy kręceniu programu, otrzymali od prawników wszystkich największych wydawców kart (Visa, Master Card, American Express itd.) kategoryczny zakaz dalszego zgłębiania tematu!